Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2012

"συντομια"

<<Γεννηθηκα σημερα το ξημερωμα

 εζησα την παιδικη μου ηλικια το πρωι

 και γυρω στο μεσημερι

 εμπαινα ηδη στην εφηβεια μου

 και δεν ειναι οτι τρομαξα

που ο χρονος μου περναει τοσο βιαστικα.

 Μονο με ανησυχει λιγο να σκεφτομαι

 οτι ισως αυριο

 να ειμαι πολυ γερος

 για να κανω ολα οσα αφησα σε εκκρεμοτητα.>>

Χορχε Μπουκα'ι', "Ιστοριες να σκεφτεις"



-δεν μ'αρεσε αυτη η εβδομαδα. να τη πεταξουμε?
-οχι. να χορεψουμε. τιποτα δεν πεταμε.
και επειδη εισαι μεγαλυτερος, λεω να σ'ακουσω.






Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2012

λαθος λογια

'..Πριν σκοτεινιάσει απόψε ο ουρανός,
τα κρίματα σου μάζεψέ τα και ρίχτα.
Όσο θα καίγονται, θα δίνουνε φως
στην πιο μεγάλη νύχτα..'


Λαθος λογια τη σωστη στιγμη.
θες να δειξεις κατι και καταφερνεις να δειξεις το ακριβως αντιθετο. μονο εσυ το καταφερνεις αυτο.
Λαθος λογια τη σωστη στιγμη.
Χρονια ειναι το μονιμο προβλημα σου.
Κι αυτες οι ρημαδες οι λεξεις πασχιζουν να βγουν απο το στομα σου με καθε τροπο.
κανεις οτι δεν τις βλεπεις, αλλα επιμενουν. 
γινονται κομπος στο λαιμο σου που σε πνιγει μεχρι που φτανουν στα χειλη σου.
φοβασαι οτι αν βγουν εξω θα χαθουν. 
και δεν θελεις. καλυτερα να τις κρατησεις μεσα σου. 
ασφαλεις.
-απο ποιον?-
κι επειτα, επειδη πρεπει να πεις κατι, λες βλακειες.
Λαθος λογια τη σωστη στιγμη.
μια στιγμη που ερχεται και ξαναρχεται και ξαναρχεται και ξαναρχεται.
κι εσυ βρισκεις αλλα λογια να πεις καθε φορα. μα παντα τα λαθος.
αλλα οι στιγμες φευγουν γρηγορα ρε συ. 
και καποτε θα σταματησουν να ερχονται. και θα θες εσυ να πεις τα σωστα λογια επιτελους, αλλα δεν θα βρισκεις τη σωστη στιγμη. ηρθε 100 φορες και τη χαραμισες.
ε βαρεθηκε!
Στιγμες που εφυγαν.
Αυτο το κακο εχουν οι στιγμες. φευγουν.
και φευγουν γρηγορα ρε συ.
και ειναι που η ευτυχια αποτελειται απο στιγμες.
στιγμες που εσυ χαραμιζεις.
σωστες στιγμες που χαραμιζεις με τα λαθος λογια.
στιγμες που φευγουν γρηγορα..
σαν εσενα..
γιατι το πιο ευκολο πραγμα, ειναι να φευγεις..
κι εσυ βαρεθηκες τα δυσκολα.
και δεν θες να προσπαθησεις για τιποτα.
κι αφηνεις τις στιγμες να περνανε.

κι ουτε υποσχεσαι. πια.
γιατι αυτα ειναι λογια μωρε.
και οι λεξεις ειναι υπουλες καμια φορα.
Λαθος λογια τη σωστη στιγμη.

-τι σκαλωμα ειναι αυτο, να μιλαω παντα σε 2ο ενικο για τον εαυτο μου.-

παραβγηκε μελαγχολικο, αλλα περισσοτερο ειμαι νευριασμενη, παρα οτιδηποτε αλλο.

Σάββατο, 6 Οκτωβρίου 2012

"καποιος ηταν κομμουνιστης επειδη.."

 (οποιος βαριεται να διαβασει, ας δει κατευθειαν το βιντεο στο τελος.. αξιζει..)

"Καποιος ηταν κομμουνιστης επειδη ο παππους του, ο θειος του, ο πατερας του, ηταν κομμουνιστες..
Καποιος ηταν κομμουνιστης επειδη εβλεπε τη ρωσια σαν υποσχεση, τη κινα σαν ποιηση , τον Κομμουνισμο σαν επιγειο παραδεισο..
Καποιος ηταν κομμουνιστης επειδη ενιωθε μονος..
Καποιος ηταν κομμουνιστης επειδη το σινεμα το απαιτουσε, το θεατρο το απαιτουσε, ολοι το απαιτουσαν..
Καποιος ηταν κομμουνιστης επειδη δεν του τα ειχαν πει ολα..Καποιος ηταν κομμουνιστης επειδη παλιοτερα ηταν φασιστας..
Καποιος ηταν κομμουνιστης επειδη ηταν τοσο αθεος, που χρειαζοταν εναν αλλο θεο..
Καποιος ηταν κομμουνιστης επειδη ειχε γοητευτει τοσο απο τους εργατες, που ηθελε να ειναι ενας απο αυτους..
Καποιος ηταν κομμουνιστης επειδη δεν αντεχε πια να ειναι εργατης..
Καποιος ηταν κομμουνιστης επειδη 'επανασταση οχι σημερα, αυριο μπορει, αλλα μεθαυριο σιγουρα'..
Καποιος ηταν κομμουνιστης επειδη ηθελε να τσαντισει τον πατερα του..
Καποιος ηταν κομμουνιστης λογο μοδας, καποιος λογο αρχων, και καποιος απο απογοητευση..
Καποιος ηταν κομμουνιστης επειδη ηθελε να κρατικοποιησει τα παντα..
Καποιος ηταν κομμουνιστης επειδη ηταν πιο κομμουνιστης απο τους αλλους..
Καποιος ηταν κομμουνιστης επειδη υπηρχε το Μεγαλο Κομμουνιστικο Κομμα..
Καποιος ηταν κομμουνιστης ΠΑΡΟΛΟ που υπηρχε το Μεγαλο Κομμουνιστικο Κομμα..
Καποιος ηταν κομμουνιστης επειδη δεν υπηρχε τιποτα καλυτερο..
Καποιος ηταν κομμουνιστης επειδη τοσα χρονια ειχαμε το χειροτερο σοσιαλιστικο κομμα..
Καποιος ηταν κομμουνιστης επειδη χειροτερο κρατος απο μας ειναι μονο η Ουγκαντα..
Καποιος ηταν κομμουνιστης επειδη δεν αντεχε πια 40 χρονια κυβερνησεις χριστιανοδημοκρατων, ανικανων και μαφιοζων..
Καποιος ηταν κομμουνιστης επειδη οποιοσδηποτε πηγαινε κοντρα, ηταν κομμουνιστης..
Καποιος ηταν κομμουνιστης επειδη δεν αντεχε πια αυτο το βρωμικο πραγμα που επιμενουμε να ονομαζουμε δημοκρατια..
Καποιος ηταν κομμουνιστης επειδη ονειρευοταν μια ελευθερια διαφορετικη απο της Αμερικης..
Καποιος ηταν κομμουνιστης επειδη πιστευε πως μπορουσε να ειναι ευτυχισμενος και ζωντανος μονο εαν ηταν και οι αλλοι..
Καποιος ηταν κομμουνιστης επειδη ειχε αναγκη απο μια ωθηση προς κατι νεο, γιατι ηταν διατεθημενος να αλλαζει καθε μερα, γιατι αισθανοταν την αναγκη για μια διαφορετικη ηθικη. Γιατι ισως ητανε μονο μια δυναμη, ενα πεταγμα, ενα ονειρο. ηταν μονο μια παρορμηση, μια επιθυμια να αλλαξει τα πραγματα, να αλλαξει τη ζωη..
Καποιος ηταν κομμουνιστης επειδη με την ατελειωτη αυτη ωθηση, ο καθενας ηταν κατι παραπανω απο τον εαυτο του. Ηταν σαν 2 προσωπα σε ενα
Απο τη μια, η προσωπικη καθημερινη κοπωση κι απο την αλλη, η αισθηση οτι ανηκεις σε μια φυλη που θελει να απογειωθει για να αλλαξει πραγματικα τη ζωη.. οχι.. καθολου θλιψη..
Ισως και τοτε πολλοι να ειχαν ανοιξει τα φτερα τους χωρις να ειναι ικανοι να πεταξουν. Σαν υποθετικοι γλαροι.
Και τωρα?... Και τωρα νιωθεις σαν δυο..
Απο τη μια ο ανθρωπος δουλοπρεπης προβαλεται μεσα απο την αθλιοτητα της επιβιωσης, κι απο την αλλη, ο γλαρος..που δεν εχει καν την προθεση να πεταξει πια
γιατι το ονειρο
εχει πλεον σακατευτει.
Δυο δυστυχιες
σε ενα μονο σωμα. "
Giorgio Gaber



κι αυτα απο καποια που δεν ειναι κομμουνιστρια..

Τρίτη, 2 Οκτωβρίου 2012

γιατι ετσι.


"..When everything's made to be broken
I just want you to know who I am.." 


 Αυτο.-

και λιγο Δημουλα..

'(..)Σπανια να ψωνισω. Γιατι εκει σου λενε διαλεξε
Ειναι ευκολια αυτη ή προβλημα; Διαλεγεις και μετα
πως το σηκωνεις το βαρος το ασηκωτο
που εχει η εκλογη σου.
Ενω εκεινο το ετυχε τι πουπουλο. Στην αρχη.
Γιατι μετα σε γονατιζουν οι συνεπειες.
Ασηκωτες κι αυτες.
Κατα βαθος ειναι σαν να διαλεξες.'


"..έρωτας ή τρόπος να μεγαλωνουμε;.."